oomai pulambal

mugam thirumbum nerathil
kural ondru azhaithadhu
solla vandha vaarthaigaL
mei marandhu nindradhu

oomai pulambalaam
ivaL uvamai solgiraaL

விழித்திடு

இவ்வுலகம்;
இன்றிரவு விழிக்கட்டும்.
நான் தலை சாய்கிறேன்.

முடிவுரை

இன்று போல் ஓர் இருண்ட இரவில்
இடுகாடின் தனிமை சூழ
தென்றல் எனை மெரட்டி செல்கையில்
ஞாபகங்கள் தாலாட்டுதே!

கல்வெட்டுகள்

பேசும் வார்த்தைகள் யாவும்
சிலந்தி வலை என சூழ
மூச்சு தெணர சிக்கின்கொண்ட
ரக்கை இல்லா குருவி போல்,

கண்ணீரும் கதறலுமாய்
தனியே தவிக்கும் எனக்கு
காலங்கள் மாறும் எனிலும்
வட்டமாய் விரைந்து வரும்,

என்பதே கல்வெட்டாய் பதிந்தது.

Mezhuguvathi !

iruLilum prahaasithaai,
parihaasam koodavey, thoda thoondinaai,
thottadhum sutterithaai,
nee urugavae, ennaiyum urugacheidhaai !